In verband met het Nationale Hitteplan zijn Gemma en ik, haar zonen Boris en Sam en mijn zoon Milos, afgereisd naar het precies 1 graad koelere Toscane. Wij gaan de hittegolf lekker uitzitten in Villa Tartufaia, in de heuvels van Toscane, nabij Arezzo.
Les 1 voor alle telefoonverslaafde toeristen: neem nooit je mobiel mee naar het zwembad. Misschien geldt het alleen voor mij, want Butterfingers Van Leest liet de zijne feilloos in de plomp lazeren. Enfin: drie dagen later, als ik mijn iPhone al 72 uur in een bak met cheap-ass droge rijst heb begraven om het vocht er aan te onttrekken, komt de wonderbaarlijke wederopstanding van mijn telefoon. Het griezelige is dat-ie nu beter functioneert dan voorheen. God’s wegen zijn wonderbaarlijk en ondoorgrondelijk. Mij hoor je evengoed niet klagen.
Mijn broer Jules had me er al voor gewaarschuwd: Toscane is overweldigend mooi. Je kan geen haarspeldbocht passeren of er komt een nog mooier uitzicht. Veel wild hier ook: Milos en ik gingen gisterenavond na het eten een stukkie kuieren en kwamen oog in oog met een familie wilde zwijnen. Ma zwijn was duidelijk niet blij met onze aanwezigheid en knorde ons onvriendelijk toe, ondertussen de aanvalshouding aannemende terwijl haar kroost naar het dichtstbijzijnde struikgewas vertrok.
Wijselijk besloten we om ons voorzichtig uit de voeten te maken terwijl Milos bomen uitzocht om ons in te verschansen. Goed voorbereid als ik was - naast Butterfingers Van Leest noemt men mij niet voor niets de Crocodile Dundee van Klarendal - bleek het toch moeilijk wegkomen op mijn flipflops... En zoals altijd in Toscane wacht er na iedere bocht een prachtig uitzicht, maar in dit geval ook een ander wild zwijn in de bosjes die het op ons voorzien bleek te hebben.
We overwogen om Gemma te bellen om ons te komen redden met haar auto uit onze benarde positie. Tegelijk bedachten we dat we onze schijterigheid tot in de lengte van dagen zouden moeten bezuren op gezellige etentjes. We kozen voor het Braamstruikse Binnenpad. Een vlucht door de bramenstruiken op slippers kan ik iedereen aanbevelen als je van sm houdt. Mijn ding is het overigens niet maar voor alles schijnt een markt te zijn. Het goede nieuws is dat we het hebben overleefd, alsmede de zwijnen.
Vandaag dus maar een rustig dagje aan het olympic size zwembad gehad in Villa Tartufaia. Later meer over onze avonturen hier.
 |
| De hel die La Tartufaia heet... |
Mijn broer Jules had me er al voor gewaarschuwd: Toscane is overweldigend mooi. Je kan geen haarspeldbocht passeren of er komt een nog mooier uitzicht. Veel wild hier ook: Milos en ik gingen gisterenavond na het eten een stukkie kuieren en kwamen oog in oog met een familie wilde zwijnen. Ma zwijn was duidelijk niet blij met onze aanwezigheid en knorde ons onvriendelijk toe, ondertussen de aanvalshouding aannemende terwijl haar kroost naar het dichtstbijzijnde struikgewas vertrok.
Wijselijk besloten we om ons voorzichtig uit de voeten te maken terwijl Milos bomen uitzocht om ons in te verschansen. Goed voorbereid als ik was - naast Butterfingers Van Leest noemt men mij niet voor niets de Crocodile Dundee van Klarendal - bleek het toch moeilijk wegkomen op mijn flipflops... En zoals altijd in Toscane wacht er na iedere bocht een prachtig uitzicht, maar in dit geval ook een ander wild zwijn in de bosjes die het op ons voorzien bleek te hebben.
We overwogen om Gemma te bellen om ons te komen redden met haar auto uit onze benarde positie. Tegelijk bedachten we dat we onze schijterigheid tot in de lengte van dagen zouden moeten bezuren op gezellige etentjes. We kozen voor het Braamstruikse Binnenpad. Een vlucht door de bramenstruiken op slippers kan ik iedereen aanbevelen als je van sm houdt. Mijn ding is het overigens niet maar voor alles schijnt een markt te zijn. Het goede nieuws is dat we het hebben overleefd, alsmede de zwijnen.
Vandaag dus maar een rustig dagje aan het olympic size zwembad gehad in Villa Tartufaia. Later meer over onze avonturen hier.
Reacties
Een reactie posten